یک

سلام همسر مهربونم.

امروز تصمیم گرفتم یک وبلاگ جدید بسازم تا افکارم رو اینجا منتشر کنم.

کلی نوشته و دفتر دارم که بعضیاشو خوندی بعضیاشو هنوز نه. من نوشتن رو دوست دارم و تو وبلاگ رو .برای همین این شیوه رو انتخاب کردم.

نمیدونم کی اینجا رو به تو معرفی کنم. اما اینکارو میکنم...

روزهای پر التهابی داریم.

حال من خوب نیست حال توهم بدتر از من

هر یک ساعتی که کنار همیم یا از هم دلخور میشیم و یا نگرانیم بحثمون بشه...

هر دو روز حداقل یه دعوا داریم

و حسابی آزمون انرژی میره

اگه با این روال ادامه بدیم حتما اوضا مون بدتر میشه

از هم بیزار میشیم...

و اونوقت پایان این داستان عاشقانه رو فقط خدا میدونه....

اولین روزهای آشناییمون رو هیچ وقت یادم نمیره

بی اغراق من هر لحظه بیشتر از قبل دوست داشتم

حرف های قشنگ و رویایی روزهای اولمون دو یادته؟؟؟

"عشق یعنی اول تو،بعد من"

حرفت درست بود. اما شاید کام

عشق یعنی بمونیم و بسازیمش حتی اگه هر دوتامون خسته و مریضیم

و عشق یعنی....